
De Trendrede 2026 schetst een samenleving die onder druk staat door versnelling, onzekerheid en complexiteit.
Veel mensen ervaren verlies aan grip: instituties wankelen, taal verhardt en de toekomst voelt ongrijpbaar. Daardoor leven we vooral in het nu, terwijl grote vraagstukken zich opstapelen. Dat is geen eindpunt, maar juíst een kantelmoment.
Van doemdenken naar toekomstdurven
In plaats van vast te blijven zitten in angst en verlamming, nodigt de Trendrede uit tot toekomstdurven: actief werken aan wat wél mogelijk is. Hoop zit in nieuw handelen en nieuwe vaardigheden: beter luisteren (deep listening), inclusiever besluiten (deep democracy), vertrouwen op intuïtie naast ratio en ruimte maken voor spel, rust en verwondering. Kleine keuzes, bewust gemaakt, hebben op lange termijn grote impact.
Verbondenheid als fundament
Een belangrijke tegenbeweging is de herwaardering van gemeenschap. Mensen zoeken elkaar weer op in lokale netwerken, gedeelde plekken en gezamenlijke activiteiten. Niet groots en meeslepend, maar dichtbij en betekenisvol. Verbondenheid, verbeeldingskracht en persoonlijk leiderschap vormen samen het ‘werkend verlangen’: stap voor stap bouwen aan een toekomst die het waard is om te beleven.
Wat betekent dit voor gebiedsontwikkeling?
Voor gebiedsontwikkeling betekent dit focus op het creëren van sociale en mentale ruimte. In gebieden krijgt hoop vorm: plekken die ontmoeting stimuleren, waar diversiteit samenkomt en waar bewoners mede-eigenaar zijn van hun leefomgeving. Zo kan gebiedsontwikkeling concreet vormgeven aan veerkracht, verbondenheid en toekomstdurven.
Vanuit onze Stek planten we ook in 2026 weer volop zaadjes! Jij ook?
Lees hier de complete Trendrede 2026: https://bit.ly/4pFVHJ0